St. Anna Kerk
Hervormde Gemeente
Eck en Wiel
route >

Overdenking

15-03-2020

Op afstand toch nabij zijn.

Deze veertigdagentijd heeft wel een heel bijzondere wending genomen. Zeg ik normaal gesproken dat dit de tijd is om stil te staan bij het leven, werk, lijden, dood en opstanding van onze Heer Jezus Christus, zo staan velen van ons nu heel letterlijk stil. Het sociale leven is stilgevallen. Ook het (samen)leven en samenkomen in de kerk. Het leven staat voor velen op de kop. Hoewel er nog velen wel gewoon werken en ook harder moeten werken dan anders. Het leven en de toekomst is ineens onzeker geworden. We weten niet waar het op uit loopt, met ons bedrijf, met ons werk, met onze opleiding. Deze tijd voelt aan als een tijd van wachten, wachten op niet ziek worden, wachten op ziek worden, wachten op beter worden, wachten op terugkeer naar het normale leven, wachten op…. Soms weet ik niet waarop. Het is allemaal wat onbestemd.

Mijn agenda raakt leeg. Ik werk nu echt op afstand. Het doet me denken aan de richtlijn die ik vroeger geleerd heb in mijn werk als verpleegkundige: in de begeleiding van patiënten gaat het om maximale toenadering met behoud van distantie. Op een iets andere manier dan toen wil ik dat nu ook doen: op afstand toch nabij zijn. Velen met mij denken en werken zo. Kerken zoeken naar creatieve manieren om toch contact te houden met de gemeenteleden en met anderen. Op facebook delen predikanten en pastores hun ideeën, kerkenraden beraden zich via skype of videobellen. Allemaal met als doel toch nabij te zijn als er noodgedwongen sociale afstand is.

Ik merk zelf ook de behoefte om vast te houden aan de gewone dingen. Om af en toe het coronavirus te laten voor wat het is en te doen wat ik normaal doe, werken en ontspannen. En ik zie het ook om me heen, jongeren die op sportvelden voetballen, mensen die met het mooie weer fietsen en wandelen. En ik wil me in deze veertigdagentijd bezinnen op mijn leven, me richten op God. Voor deze overdenking betekent dat me richten op de intocht van Jezus in Jeruzalem en de goede week. Het staat nu ver van me af. Toch wil ik daar over nadenken. Nu staat het leven op z’n kop, in die tijd met Jezus eigenlijk ook. Hij komt als een koning op een ezel Jeruzalem binnen, Hij geeft zijn leven om dat van anderen te redden. Zijn leerlingen moeten leven met het feit dat Jezus leven niet stopt met de dood. Ze moeten leven met zonder Jezus, om met de titel te spreken van een boekje over hemelvaart. Met zonder Jezus, zo leven wij ook. Hij is op afstand en nabij. Ik hoop dat we zijn nabijheid opmerken, ook in deze tijd en dat hoop aan de macht is. (lied 549,4 Liedboek. Zingen en bidden in huis en kerk). 

Ds Trijnie Nielen-Rosier
Eck en Wiel